تحلیل کوتاه ازهمنوع خواری مرغ ها و کشته شدن خروس ها چه می دانید؟/آیا دست گربه ها در کار است؟

موج جوان :سعید روزافزای

مرغ و خروس یکی از قدیمی ترین اعضای خانواده در میان ایرانیان بوده است .طبق شنیده ها در گذشته و هم اکنون نگهداری مرغ و خروس در منزل موجب می شود تا قضا و قدری که می خواهد به اهل خانه برسد ابتدا به این حیوانات که در منزل نگهداری می شود برسد.از سویی صدای آواز خروس در اول صبح یا هنگام اذان یکی دیگر از دلایل نگهداری این حیوانات در منزل می باشد.مرغ ها در قبال خوردن مقدار اندکی دانه تخم تولید می کنند وخروس ها به دلیل آگاهی ذاتی و غریزی هنگام تشخیص دشمن و خطر شروع به فریاد زدن می کند .حال باید هدف از نگهداری این حیوانات را جست و جو کرد .بعضی از مرغداران می خواهند تعداد مرغ و خروس هایشان زیاد شود اما فضایی وسیع برای آن درست نمی کنند ودانه ومواد خوراکی به اندازه کافی به آنها نمی دهند و خروس های قدرتمند برای نمایش دادن خصلت غریزی خود با یکدیگر مبارزه می کنند تا یکی از آنها کشته شده و تنها یک نفر سرپرستی گله مرغ ها را بر عهده بگیرد و از طرفی نبود فضای زیستی برای این جانوران موجب مشکلات اعصاب و روان و پرخاش و حمله به یکدیگر و همنوع خواری می شود.بله همنوع خواری عادت غلط مرغ هاست چرا که بادیدن تخم گذاری همنوع خود حس حسادت به آنها دست می دهد .

خروس ها از هوش بالایی برخوردارند و در تلاشند به نحو احسن گله مرغ ها را ا ز خطرات آگاه کنند اما دشمن اصلی این پرندگان گربه بی حیاست.همانطور که در عوام مطرح است گربه ها برایشان فرقی ندارد از چه چیزی و مال چه کسی  تغذیه کنند و هرجا که لازم باشد دستبرد می زنند .وجود موش در اماکن و محل نگهداری غلات یکی از عوامل اصلی فساد دانه ها می باشد که به نظر می رود مالک مرغ ها برای از بین بردن آن درب محل سکونت خود را به روی گربه ها باز کند .حضور گربه ها در خانه برای به دام انداختن موش ها اگر چه منطقی به نظر می رسد اما چشم طمع آنها را به سمت مرغ ها باز می کند و این گونه است که پس از مدتی گربه ها برای انجام وظایف محوله از مالک درخواست مرغ می کند اما خروس  های آگاه گله  شروع به سر و صدا می کنند و گربه ها به مالک پیشنهاد می دهند که خروس ها را در میان بردارد .

به مراتب مرغ هایی که نتوانند تخم تولید کنند در اولویت کشته شدن هستند و این گونه سایر مرغ ها برای زنده ماندن شروع به همنوع خواری می کنند تا آن مرغ کشته شود و خودشان زنده بمانند.اگر ذره ای تفکر و تعقل در مغز مرغ ها وجود داشت هرگز به همنوع خواری فکر نمی کردند و برای حقوق اولیه خود یعنی فضای زندگی ،آب و غذا مالک خود را آگاه می کردند اما افسوس …

مرغ ها نمی دانند که نباید به هر قیمتی زندگی کنند بلکه باید زندگی کنند تا قیمت بگیرند ولی این آفت در بین تمام موجودات جنگل فراگیر شده و هیچ جانوری زندگی آرام گذشته را ندارد و شاید این شعر فردوسی با این رفتار مرغ ها همخوانی داشته باشد :

به یـــــزدان که گـــــر ما خرد داشتیم ،کجـــــا این سر انجــــام بد داشتیم،بســـــوزد در آتش گرت جـــــان و تـن،بـــــه از زندگی کـــــردن و زیستـــن

انتهای پیام

نویسنده:سعید روزافزای